ڪتاب دوست مٺادلدار حصو
ٻيو
حضرت مولانا اميرالدين
مهر مرحوم ميرپورخاص 1.
ڏاهن جو قول آهي ت چگو
انسان ڪڏهن ب ڪون مرندو آهي.هوپنهنجي زندگي ۾ جيڪا نيڪي ڪري ٿوانهي ڪري سندس نالو
قيامت تائين زندا رهندو آهي هن دنيا ۾ڪيترائي ڀلا انسان ٿي گذريا آهن جن سموري زندگي
پنهنجي قوم جي خدمت ڪندي گذري آهي اهڙن نيڪ انسانن ۾ منهنجو استاد مرحوم اميرالدين
مهرب هڪ هو.
مون جي ڏٺا ماءٌ جن ڏٺو
پرين کي
تنيين سندي ڪا ڪري ن
سگهان ڳالهڙي
منهنجي استاد محترم
اميرالدين سان پهرين ملاقات سال 2008 هدا مسجد ۾ ٿي.ان پاڻ غزالي اڪيڊمي ٺاهي هئي
آئون ان وقت اسيٽرن پبلڪ اسڪول ۾ پڙهائيندو هئس شام جو روز استاد جي گهر غزالي
اڪيڊمي جو ڪم ڪار ڪندا هئاسين استاد مونکي غزالي اڪيڊمي ۾ جنرل سيڪريٽري چونڊيو
اتان کان استاد منهنجي تربيت شروع ڪئي ڪالم مضون،ڪتاب ترجمو ڪرڻ لکئڻ پڙهڻ ،سکاريا
ان جي وڌيڪ تربيت لا ڪرائڻ دعوا اڪيڊمي ڪراچي پو اسلام آباد،ڪوه مري۽ لاهور
موڪليواستاد صاحب منهنجو پهريون ڪتاب اسلام ۾ عورتن جاحق ڇپرايو پوءوري خلاصا
ترايح .ست فضيلتون ڇپرايا مون جهڙي انسان جي تربيت ان بزرگ شخص ڪئي رب پاڪ کيس جنت
۾ جايون عطا ڪري آمين
اَڄ ن اوطاقن ۾ طالب
تنوارين
آديسي اٿي ويا مڙهيون
مون مارين
جي جيءِ کي جيارين سي
لاهوتي لڏي ويا
1
