ڪتاب دوست مٺادلدار حصو ٻيو
حليم باغي
(عمرڪوٽ)
او ڪپهه انگي ڪامڻي هن ڀون هنئين آ ٽامڻي
تون ۽ مان جهومريون هڻون ان کان ٿي ڪوڙهيا مرون
ڌرتي تي ڌاڙيل گهمن ڪنهن کي ٻڌن ڪنهن کي ڪهن
هي سڀ اسين ڏسندا رهون۽ بس هڪ ٻي ۾ گم رهون
مونکان نه سو پڄندو مٺي هي ڏيهه ڇا چوندو مٺي
ڪجهه ڏهاڙن جو جيئڻ ۽ تو مان پيئن سرڪون مٺي
۽ تنههجون لٽڻ مرڪون مٺي
دل کسيندڙ ڪار آ پر ڇا ڪجي لاچار آ
منهنجي بٺي جي ڀر ڏيئي ڪو وات ڦاٽوڙو چئي
هن ڌوڙ تي ٿڪون هڻو هن هيٺيان آ ستو
ڪو لاٻاڙي بي پتو جنگ هلندي گهر مئو
عبدالحيم ولد محمد سومار ساند جو جنم13 مارچ1963ع ۾ ڳوٺ
روحل واءِ ۾ ٿيو.حليم باغي سنڌ جوارڏو پٽ انقلابي ۽ مزاحمتي شاعر آهي.
منهنجي حليم باغي سان پهرين ملاقات 2011ع ۾ راجه رستي
ڊاڪٽراسد جمال پلي جي ڳوٺ هڪ ادبي مشاعري ۾ ٿي.ان کان پو منهنجون ڪيتريون ملاقاتون
۽ڪچهريون مختلف ادبي ميڙاڪن ۾ٿينديون
رهيون آهن.
هڪ ڀيري جي ڳالهه آهي سنڌ ٽي وي وارن ڀٽائي ڪلچرل هال
ميرپورخاص ايڪتا مشاعري جو پروگرام ۾ مون هي شاعري پڙهي.
امن جي ڌرتي کي امن ٿو گهرجي
نه سنڌ کي سڙيل
هاڻي ڪو مسجد يا مندر ٿوگهرجي.
اهي سٽون پڙهي آئون اسٽيج تان هيٺ لٿس ته حليم باغي مون سڏ
ڪري پٺي ٺپوريندي چيائين ته
بابا مسجدون ۽ مندر
سڀ پنهنجا آهن.
بس سندس اها حوصلاافزائي
مون کان ڪڏهن ڪون وسرندي،
رب پاڪ اسان جي هن املهه ماڻڪ کي وڏي حياتي ڏي آمين

